Microsoft’un sanallaştırma teknolojisindeki savaşçısı Hyper-V Windows Server 2008 ile birlikte kullanılmaya başlanmıştı. Hypervisor adıyla duyurulmuş olan bu sanallaştırma çözümü, işletim sisteminin içerisinde sonradan yüklenebilen bir server rolü olarak kullanılmaktaydı. Bu sebeple sanal makinelerin işletim sisteminin içerisinde oluşturulması gerekiyor ve dolayısıyla sistem kaynakları istenilenden fazla kullanılıyordu. Bunun sebebi ise zaten host işletim sisteminin kendisinin alıkoyduğu sistem kaynaklarıydı.
Microsoft tüm bunların ışığında ilk olarak Eylül 2008′de Hyper-V teknolojisini ayrı bir platform olarak çıkarma kararı aldı. Böylece İşletim sisteminden bağımsız, yalnızca kendi başına bir server üzerinde çalışabilen adeta çok hafif bir işletim sistemi olarak hazırlandı. Tıpkı ServerCore işletim sisteminde olduğu gibi çok sınırlı arayüz desteği ile olabildiğince az kaynak harcama ve kaynakların neredeyse %99′unu sanal makinelere tahsis etme yoluna gidildi. Bu yeni minik işletim sistemine de Hyper-V Server 2008 adı verildi. Tamamen ücretsiz olarak dağıtılan bu uygulama bu özelliğiyle de IT çevrelerinin ilgisini çekmeyi başardı. Bu gelişimin hemen ardından da Microsoft Hyper-V Server 2008 R2 Beta sürümünü yayınladı. Bu en yeni sürümün birkaç farklılığı bulunuyor. Şimdi gerek genel Hyper-V Server 2008 yapısına gerekse R2 Beta ile gelen yeniliklere bir göz atalım.
Bildiğimiz gibi Hyper-V özelliği yalnızca 64-bit işlemciler ile kullanılabilen bir özellikti. Bu yönüyle Hyper-V Server 2008 de elbette 64-bit işlemci mimarisi gereksinimi duyar. Yüksek işlemci desteği ile Windows Server 2008 R2 Enterprise ve DataCenter sürümleridne 32 işlemciye kadar destek verilebiliyor. Bellekte ise bu durum 1 TB seviyesinde.
Donanımsal bu desteklerin yanı sıra çok uzun zamandır beklenen Live Migration özelliği nihayet Hyper-V Server 2008 R2 ve Windows Server 2008 R2 ile destekleniyor. Bu teknoloji ile birlikte bir fiziksel sunucu üzerinde çalışan sanal makinelerin çalışırlarken başka bir fiziksel sunucuya taşınabilmeleri ve bu esnada kesintisiz hizmetlerine devam etmeleri amaçlanır. İşte bu önemli özellik Microsoft’un daha önceleri duyurdupu ve beklenen en önemli gelişimdi diyebiliriz.
İlk bakışta arayüz imkanı sunmadığı için zor bir yönetimi olduğu düşünülse de aslında çeşitli yönetim metotlarıyla efektif ve hızlı bir yönetim sergilenebiliyor. Hyper-V Server 2008 ve R2 kendi içerisinde hvconfig adında bir konfigürasyon aracı tarafından yönetilebiliyor. Basit yönetim görevleri bu araç ile sağlanabiliyor. Sunucun isminin değiştirilmesi, domain üyeliği, basit network ayarları buna örnek olarak verilebilir.
Daha gelişmiş faaliyetler için ise Başka bir Windows Server 2008 içerisinde bulunan Hyper-V Manager arayüzü ile uzaktan yönetim de sağlanabiliyor.
İstenirse ortamdaki bütün Hyper-V Server yüklü sunucuların, bu sunucular üzerindeki sanal makinelerin ve Vmware ESX üzerinde koşan sanal makinelerin yönetimini tek bir merkezden sağlamak amacıyla oluşturulan System Center Virtual Machine Manager 2008 SP1 sayesinde efektif ve gelişmiş bir yönetim sağlanabiliyor.
System Center Virtual Machine Manager 2008 deneme sürümü için,
http://technet.microsoft.com/tr-tr/evalcenter/cc793138(en-us).aspx ,
Hyper-V Server 2008 R2 kurulduktan sonra yukarıda bahsetmiş olduğum yöntemlerle sanal makinelerin oluşturulması sağlanabilir. Hyper-V Server 2008 R2 üzerine sanal olarak yüklenebilecek olan sanal işletim sistemleri ise:
- Windows Server 2008 R2,
- Windows Server 2008
- Windows Server 2003 SP2
- Windows 2000 Server
- Novell SUSE Linux Enterprise Server 10
- Windows 7
- Windows Vista SP1
-
Windows XP SP3/SP2
Şimdi Hyper-V Server 2008, Hyper-V Server 2008 R2 ve Windows Server 2008 R2 arasındaki farklılıklara ve yeni özelliklere bir göz atalım:
Hyper-V Server 2008 R2 Beta’yı download etmek için,
http://www.microsoft.com/downloads/details.aspx?FamilyId=6067CB24-06CC-483A-AF92-B919F699C3A0
Teşekkür Ederim,
Baki Onur OKUTUCU
Microsoft Certified Trainer
